PTAKI NA ZIMOWEJ JARZĘBINIE - KWICZOŁ I DROŹDZIK

Owoce jarzębiny przyciągają rozmaitych skrzydlatych smakoszy. Ptakami szczególnie widywanymi na jarzębinie są kwiczoły oraz droździki.

Kwiczoł to pięknie ubarwiony drozd z szarą głową i kuprem. Pierś pomarańczowa mocno kreskowana. Boki łuskowato kreskowane. Skrzydła i plecy brązowe. Odzywa się suchym trzeszczącym głosem, także podczas żerowania na owocach. Bytuje w stadach – często mieszanych z droździkiem.

Kwiczoły zjadają zimą przemarznięte jabłka w ogrodach, i wędrują za owocami jarzębiny, przenoszą się w miejsca gdzie jest jeszcze dostępność pokarmu, wtedy można zobaczyć te ptaki w miastach, parkach, na skwerach. Wiosną przenoszą się do krajobrazu rolniczego, gdzie w zadrzewieniach śródpolnych, niewielkich lasach – budują gniazda i wychowują potomstwo.

Droździk to ptak, który zimą pojawia się wraz z kwiczołami na jarzębinie gdzie intensywnie objada owoce. Z daleka jest bardzo podobny do kwiczoła i laik obserwator może go nie odróżnić. Droździka charakteryzuje rdzawy bok oraz pokrywy podskrzydłowe widoczne w locie. Gardło pierś i brzuch kropliście upstrzone. Wierzch Szaro – brązowy w szacie godowej, w spoczynkowej lekki nalot pomarańczowawy na „twarzy” i  piersi oraz brązowy wierzch. Występuje w lasach różnego typu, w Polsce gniazduje liczniej w północno – wschodniej części kraju. Ptaki są spotykane głównie na przelotach i łączą się w stada z innymi drozdami.

Jarzębina to drzewo owocujące co roku, dostarcza rozmaitym ptakom wiele radości w zimowe chwile kiedy trudno o pokarm. Dla ludzi nie jest zbyt smaczna ale drozdom smakuje.

PIERWSZE KROKI W OCHRONIE PRZYRODY

Dziś odbyło się pierwsze spotkanie grupy projektowej – programu Bliżej Natury. Spotkanie miało miejsce w Centrum Kultury i Wypoczynku w Proszowicach. Dziesięcioosobowa grupa młodzieży zapoznała się z celami projektu prowadzonego przez Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków. Ustalono plan działań na najbliższy rok, została wybrana przewodnicząca grupy oraz osoba odpowiedzialna za dokumentację fotograficzną. Młodzież podzieliła się na sekcje związane z podstawowymi grupami zwierząt oraz roślin. Obszarem działań edukacyjnych są Łąki Nowohuckie – Obszar Natura 2000, gdzie w najbliższej przyszłości odbędą się wycieczki, zjazdy oraz ustawienie tablicy informacyjnej o obszarach Natura 2000 w Polsce. Spotkanie pozwoliło na zintegrowanie grupy i umocnienie jej do dalszych działań. Następny zjazd już niebawem w środę.

ZIMA NAD RZEKĄ

Zima to piękna pora roku. Wszystko wokół spowija biały puch – tworząc specyficzną aurę. Rzeka zimą to niesamowity widok ośnieżonych drzew blisko pasa wody. Szreniawa to niewielka rzeka płynąca przez powiat proszowicki. Jest niezwykle malownicza o każdej porze roku, a szczególnie zimą.  Słynie z rozmaitej gamy roślin i  zwierząt. Obserwator musi być jednak cierpliwy i obojętny na zimno. Blisko brzegów rosną olchy, topole, wierzby, brzozy. Olsza czarna obfituje w ciemne zdrewniałe szyszki, które zawierają ceglaste nasionka – ulubiony przysmak czyży i szczygłów. Ptaki dużymi chmarami oblegają drzewa, hałasując ucztują na tej ratującej życie w duże mrozy strawie. Blisko brzegu w zakamarkach ledwo dostrzec można strzyżyka, który przemyka niczym maleńka skrzydlata mysz. Na wodzie niedaleko młyna można zobaczyć kaczki krzyżówki. Czasami wytrawny obserwator może natknąć się na kormorana czarnego, polującego na ryby w zakolach rzecznych. Podchodząc do brzegów należy zachować szczególną ostrożność z uwagi na nory które przekopały bobry. Na odcinku rzeki położonym na terenie gm. Koszyce nie znalazłem żadnego żeremia bobra. Bobry kopia też nory ziemne połączone z wodą. O tej porze roku ten duży gryzoń śpi spokojnie z nagromadzonym zapasem gałązek i liści. Pozostałością aktywności bobrów są ośnieżone obgryzione drzewa na kształt kredki.

Zimą rzeka wydaje się uśpiona – być może jest to oddech po tegorocznej powodzi. Łąki dookoła koryta rzecznego w niektórych miejscach są nadal zalane wodą, która pod grubą warstwą śniegu nie zamarza. Zamarza jednak szybko kiedy w nią wpadniemy. W trzcinowiskach i zadrzewieniach łąkowych skrywają się bażanty, sarny, zające. O aktywności zwierząt świadczą rozmaite ślady żerowania oraz tropy na śniegu. Sarny w poszukiwaniu pokarmu rozgrzebują śnieg. Podobnie robią zające . Tropy w linii prostej, przypominające nieco z wyglądu odbite w śniegu łapy psa to tropy lisa. Większość zwierząt uaktywnia się nocą, o czym świadczą wizytówki zostawiane na śniegu.

Rzeka w zimowej szacie to piękny temat dla fotografików przyrody oraz przyrodników rozkoszujących się obserwacją krajobrazu i jego mieszkańców. Wybierając się na taką zimową wyprawę nad rzekę należy ubrać się ciepło, można zabrać termos z herbatą oraz coś do jedzenia. Warto wyjść z domu na świeże powietrze by zobaczyć świat jak z bajki.