9 sierpnia 2011

MROCZEK PÓŹNY

Mroczek w całej krasie. Fot. MM
Typowe czarne uszy i twarz jak u wszystkich mroczkowatych. Fot. MM
Ledwo widoczny kontrast ubarwienia futerka. Fot. MM
Portret mroczka późnego. Fot MM
Mroczek późny ( Eptesicus serotinus ) to nietoperz związany z osiedlami ludzkimi - typowy synantropijny gatunek ssaka. Należy do naszych dużych latających ssaków. Żywi się owadami, które łowi w locie nad polami, łąkami, nad mokradłami, a także w lasach na polanach. Kryjówki letnie w osadach ludzkich. Szczeliny murów, strychy itd. to ulubione miejsca. Mroczek późny charakteryzuje się ciemnobrązowym futerkiem grzbietu i nieco jaśniejszym, żółtawym spodem oraz czarnymi uszami i pyszczkiem. Koziołek kształtu rogalika, tępo zakończony ( ok. 1/3 ucha ). Nietoperzom zagraża brak kryjówek, nie jest to jednak gatunek rzadki czy narażony na spadki liczebności. Zdjęcia które zrobiłem przedstawiają martwego mroczka późnego, który leżał na poboczu drogi i prawdopodobnie rozbił się o rozpędzony samochód. W tego typu kolizjach ginie sporo nietoperzy, ptaków i innych zwierząt.

7 sierpnia 2011

NUROGĘŚ

Ptak na plaży. Fot. MM
Widoczne białe lusterko na skrzydle. Fot. MM
Samica odpoczywała na wysepce. Fot. MM
Wczoraj miałem okazję obserwować samicę nurogęsi ( Mergus merganser ). Ptak należy do rodziny blaszkodziobych ale nie przypomina typowej kaczki. Długi, hakowato zakończony dziób z piłkowanymi krawędziami świadczy o przystosowaniu do konkretnego pokarmu. Nurogęś poluje na ryby, drobne płazy. Samiec różni się od samicy ubarwieniem głowy. Gdy ptak jest podniecony stroszy czub na głowie. Nurogęsi gnieżdżą się w dziuplach drzew. Młode wyskakują z dziupli i udają się w kierunku wody. Ptak, którego obserwowałem, był samicą. Odpoczywała ona na niewielkiej wysepce, poprawiała pióra, później przeniosła się na plażę. Nurogęsi zimują na Bałtyku i czasami masowo można je tam spotkać.

6 sierpnia 2011

NOCNE SPIJANIE SOKU

Wstęgówki ucztujące nocą. Fot. MM
Soki to główny pokarm tych dużych motyli nocnych. Fot. MM
Żywy klejnot - Mieniąca się na zielono ćma - agatówka łobodnica ( Trachea atriplicis ) Fot. MM
Sumiak octowiec ( Rhus Typhina ) to gatunek niewielkiego drzewa rodem z Ameryki Północnej. Do kraju został sprowadzony w celach użytkowych - rośnie w ogrodach, parkach na skwerach. Sok mleczny tej rośliny przyciąga zapachem oraz słodkim smakiem owady. Na początku ciecz jest gęsta i biała, z czasem robi się czarna i twardnieje. Napotkałem na ranę w korze drzewa z której wypływał białawy sok i w dzień było tam mnóstwo owadów. Szerszenie, osy, rozmaite muchy i motyle, a także mrówki raczyły się słodkim nektarem. Ciekawość obserwatora przyrody zaprowadziła mnie w to miejsce uczty o zmierzchu. Zaskoczenie było ogromne kiedy zobaczyłem różne gatunki motyli nocnych - ssących napój swoimi długimi ssawkami. Szczególnie okazałe i piękne były wstęgówki pąsówki (  Catocala nupta   ). Te duże owady są aktywne głównie nocą, w dzień siedzą w ukryciu. Żywią się głównie sokiem psujących się owoców oraz sokiem drzew. Wszystkie te ćmy w świetle latarki miały świecące na złoto oczy. W tej swoistej owadziej stołówce nocą widziałem też komary, złotooki i inne owady. Rano pojawiały się ptaki, które polowały na motyle, ponieważ pod drzewem, na trawie leżały rozrzucone kolorowe skrzydełka. 
 Owady wykrywają tego rodzaju pokarm za pomocą czułek. Zapach niesie się na dużą odległość dostarczając informacji o potencjalnym pokarmie.