WYSTAWA JESZCZE TRWA

Zapraszamy na wspaniałą wystawę - prezentującą przyrodę rzeki Wisły. Wystawa trwa do 16 sierpnia 2013. Zdjęcia prezentowane są w plenerze na rynku w Skawinie.

NIETOPERZ W PROSZOWICKIM PARKU

Park w Proszowicach to znaczny obszar porośnięty starodrzewem (głównie pomniki przyrody, których jest kilka) i innymi drzewami liściastymi. Wbrew pozorom znajdują się tu ciekawe i podlegające ścisłej ochronie gatunki zwierząt. Do takich należą między innymi nietoperze. Jeden z nich jest zarazem jednym z większych gatunków krajowych ssaków latających - borowiec wielki (Nyctalus noctula). Ssak ten występuje w lasach, parkach, w których znajdują się stare drzewa, a w nich załamania kory, dziuple, w których kryje się za dnia.  Korzysta także ze skrzynek lęgowych dla ptaków. Zjada owady łowione w locie aktywnym, głównie duże chrząszcze. Lata nad polami, nad zbiornikami wodnymi. Pospolity w całej Polsce. Czasami lokalne populacje cierpią z powodu wycinania drzew, w których znajdują się dziuple i miejsca dogodne do odpoczynku dla tych ssaków.
Podczas pobytu nad Dolinę Baryczy widziałem borowce w spękaniu kory. Dzięki uprzejmości pewnego pana, który spacerował z córką w parku w Proszowicach, udało się zamieścić kilka zdjęć borowca wielkiego. Nietoperz znalazł się na ziemi. Nie wiadomo dlaczego tam przebywał i to za dnia. Prawdopodobnie coś spłoszyło go z kryjówki i zdezorientowany i oszołomiony pobudką mógł wylądować w ściółce.
Nietoperze wykonują wspaniałą pracę podczas nocnej zmiany pożerają ogromne ilości owadów, w tym szkodników niszczących uprawy leśne, szkodzących parkom i roślinom w gospodarstwach rolnych. Łapią też bilony komarów. Nie każdy jednak wie, że pozostawienie starych drzew jest ważne dla prawidłowego funkcjonowania ekosystemu i równowadze w przyrodzie. Każda wycinka wiekowego drzewostanu, czy drzew z dziuplami jest ciosem zadanym przyrodzie i jej nierozerwalnym składnikom.

Borowiec wielki (Nyctalus noctula) w proszowickim parku. Fot. O.

Jaki był powód lądowania na ziemi tego samca, nie wiadomo. Fot. O.

WYSTARCZY KAŁUŻA

Duże kałuże - określane jako sezonowe zbiorniki wodne posiadają często ciekawą ornitofaunę. Niektóre z nich nie wysychają w upalne dni. Porastająca z czasem roślinność wodna, chroni przed wysychaniem i pomaga ukryć się podczas gorących godzin popołudniowych. Odwiedzając taką kałużę spotkałem brodźce piskliwe, kszyka i sieweczkę rzeczną. Sieweczki preferują miejsca gdzie jest woda, muliste brzegi i roślinność nadbrzeżna. Do lęgów wykorzystują spokojne, piaszczysto-żwirowe plaże. Deseń jaj zlewa je z otoczeniem, a kryptyczne ubarwienie piskląt imituje kamienie leżące na plaży. Czasami nieostrożny człowiek zniszczy lęg lub podeptał pisklęta nie orientując się, że tam były. Takie nietypowe cechy chronią mlode osobniki przed czyhającymi na nie drapieżnikami z powietrza i z lądu. Szczególnie niebezpieczne są mewy, koty, wrony siwe, wydry, norki amerykańskie. Cała horda drapieżników sprawia, że uaktywniły się pewne cechy. Sieweczki rzeczne to maleńkie ptaki, wielkością dorównują wróblom. Pamiętam moje pierwsze spotkanie z sieweczką rzeczną na plaży żwirowo - piaszczystej nad Wisłą. Zaskoczyła mnie ich wielkość i szybki dreptający chód. Jest to szybkobiegacz, dość hałaśliwy w sezonie lęgowym. Zaniepokojony pokrzykuje kuuuiw, kuuuiw. Młode mają słabiej zaznaczoną czarną opaskę na głowie i są bardziej miodowe z łuskowaniem na wierzchu. Pojawiają się licznie na plażach. Żerują z innymi siewkowcami, nawet w deszczowe i pochmurne dni.

Sieweczka rzeczna na błotnistej kałuży na polu. Fot. MM

Sieweczki to ptaki filigranowe. Fot. MM

Ptaka przyciąga woda. Fot. MM